Opublikowane: 2026-03-30

Czy to koniec pracy socjalnej, jaką znamy? Refleksyjna praktyka w dobie sztucznej inteligencji

Ryszard Necel

Abstrakt

Artykuł podejmuje refleksję nad rolą sztucznej inteligencji (AI) w pracy socjalnej, koncentrując się na jej potencjale wspierania refleksyjnej praktyki zawodowej. We wprowadzeniu omówiono dominujące narracje dotyczące „silnej” i „słabej” AI oraz zaproponowano przesunięcie akcentu z pytania o zastępowanie człowieka przez technologię na analizę sposobów, w jakie AI może wspierać działania profesjonalistów. W pierwszej części artykułu przedstawiono wybrane zastosowania systemów algorytmicznego podejmowania decyzji (ADM) oraz generatywnej AI w kontekście pracy socjalnej. Następnie przeanalizowano narzędzia wspierające diagnozę oraz profilowanie ryzyka, wskazując na ich ograniczenia etyczne i poznawcze. Szczególną uwagę poświęcono potencjałowi generatywnej AI (np. ChatGPT) jako narzędzia stymulującego autorefleksję zawodową oraz analizę dylematów etycznych, w tym z wykorzystaniem modeli typu RAG. Przeprowadzona analiza wskazuje, że AI może wzmacniać procesy refleksyjnego myślenia i krytycznej analizy decyzji zawodowych, pod warunkiem zachowania ludzkiej autonomii i odpowiedzialności. W zakończeniu podkreślono, że przyszłość pracy socjalnej nie polega na zastąpieniu człowieka przez algorytmy, lecz na pogłębianiu refleksyjności zawodowej w dialogu z technologią.

Słowa kluczowe:

sztuczna inteligencja, praca socjalna, ChatGPT, refleksyjna praktyka, RAG, generatywna AI

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Necel, R. (2026). Czy to koniec pracy socjalnej, jaką znamy? Refleksyjna praktyka w dobie sztucznej inteligencji. Praca Socjalna, 41(1), 27–44. https://doi.org/10.71358/ps.2851

Cited by / Share

Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.