Abstrakt

Intencją autora była ocena wykorzystania wartości poznawczych, opisowych i diagnostycznych rzeczywistości społeczno-wychowawczej prezentowanej na łamach miesięcznika przez instytucje państwowe i samorządowe w praktyce zarządzania krajem i życiem społeczeństwa. Problemy Opiekuńczo Wychowawcze przez 60 lat swej pracy redakcyjnej zawarły w swoim miesięczniku wg moich szacunków ponad 5 tysięcy publikacji, różnej natury, poświęconych wszelkim zjawiskom i problemom oświaty, wychowania, opieki i rozwoju dzieci i młodzieży oraz instytucjom realizującym wielki program wychowania młodego pokolenia. Doświadczenie zawodowe pozwoliło mi ocenić wysoko rzetelność poznawczą i diagnostyczną publikowanych tekstów. Dają one prawdziwy wizerunek placówek oświatowo wychowawczych, ich pracy, problemów z codziennością, godnej uznania pracy organizatorów, instruktorów, wychowawców. Pozwalają ocenić wartość rozwojową tej pracy dla dzieci i młodzieży.
Równocześnie znajomość realiów i rzeczywistości pozwala krytycznie osądzić sposób wykorzystania tych wartości diagnostycznych i poznawczych dla usprawnienia i ulepszania warunków w jakich żyje polskie dziecko, doskonalenia pracy szkoły i instytucji opiekuńczo-wychowawczych.
Dominującym stylem współistnienia nauki i świata polityki jest sztuczna zasada podziału na problemy podlegające kompetencji świata nauki (opisowe, poznawcze, diagnostyczne...) Oraz druga sfera – to świat zarządzania, decyzji, dystrybucji środków – przynależne do świata polityki i innych organów zarządzających. Są to dwa odrębne światy, których kontakty i wzajemna komunikacja bądź nie istnieje, lub ma wyłącznie instrumentalny charakter. Polityka z osiągnięć nauki, z jej rozpoznania i diagnoz nie korzysta. I tu można doszukiwać się źródeł wielu złych decyzji, nieudanych przedsięwzięć, porażek społecznych i gospodarczych.