Abstrakt

Proces żałoby, rozumiany jako naturalna i adaptacyjna reakcja człowieka na stratę, w przypadku rodziców, którzy utracili dziecko, nabiera specyficznego wymiaru emocjonalnego i społecznego. Trauma związana z taką stratą często prowadzi do kryzysu psychologicznego, załamania równowagi rodzinnej oraz zwiększa ryzyko rozwoju zaburzeń psychicznych, takich jak PTSD. Zrozumienie mechanizmów tego procesu oraz jego wpływu na funkcjonowanie rodziny dzieci z chorobami letalnymi jest kluczowe dla opracowania skutecznych strategii wsparcia psychologicznego i terapeutycznego zarówno dla rodziców, jak i dla całego systemu rodzinnego. Śmierć samobójcza dziecka wiąże się z dodatkowymi, głębokimi emocjonalnymi i psychologicznymi konsekwencjami, takimi jak skomplikowana żałoba i myśli samobójcze. Czynnikami potęgującymi objawy PTSD w przypadku śmierci samobójczej dziecka są nagłość zdarzenia, społeczna stygmatyzacja oraz poczucie wstydu i izolacji społecznej. Te sytuacyjne i społeczne aspekty mogą prowadzić do eskalacji problemów psychologicznych i nasilenia objawów PTSD u rodziców. Autorki tekstu podejmują temat traumy utraty dziecka z uwagi na swoje doświadczenie zawodowe i badawcze.