Edukacja zdrowotna to przede wszystkim pozyskiwanie i wdrażanie wiedzy, ale również dążenie do kształtowania postaw i zachowań, które mają istotny wpływ na przyszłość dziecka, a w następstwie na jego pozytywny rozwój i postawy w dorosłości. Młodzi ludzie w okresie dorastania nierzadko nie wykazują zbytniej dbałości o swoje zdrowie, jego ochronę i wzmacnianie. Dzieciństwo i okres młodości wydaje się być zatem optymalnym czasem na wdrażanie przez edukację prawidłowych postaw dotyczących tego tematu. W tym właśnie okresie kształtują się zachowania prozdrowotne lub ryzykowne. Działania z zakresu edukacji zdrowotnej winny być realizowane niezależnie i w połączeniu z aktywnym wsparciem pedagogicznym, które udzielane powinno być rodzinom w sytuacji każdorazowo identyfikowanej, gdy rodzice dostarczają dziecku nieprawidłowych wzorców, niedostatecznie zabezpieczają potrzeby czy w niewystarczającym zakresie dbają o jego emocjonalno-reakcyjną sferę rozwoju, a przez to bezsprzecznie stwarzają większe zagrożenie dla rozwoju psychicznego i społecznego dziecka. Wsparcie powinno być również udzielane w sytuacjach, gdy podejmowane oddziaływania wychowawcze wydają się niewystarczające bądź w sposób nieuświadomiony błędne i dziecko zaczyna podejmować ryzykowne zachowania istotnie uderzające w jakość jego funkcjonowania, zdrowie i bezpieczeństwo.
Gątarek, I. (2021). Konteksty edukacji zdrowotnej i wsparcia pedagogicznego rodziny a profilaktyka zachowań dewiacyjnych u dzieci. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze, 601(6), 41–55. https://doi.org/10.5604/01.3001.0014.9857